บทที่ 26 ภวัตพูดง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

“ไม่มีเหตุผล”

พิ้งค์พยักหน้า “ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวจะรีบไปจัดการให้”

เธอเดินออกไป

อัญชนีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วหลับตาลง

ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในตอนที่ถูกแพรวาใส่ร้ายผุดขึ้นมาในหัวทีละฉาก ภาพที่เธอถูกทุกคนตราหน้าด่าทอโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะเอ่ยปากแก้ตัว จนต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและถูกรังเกียจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ